LYRA

"Het voelt meer als beeldhouwen
dan als naaien"

Kunstenaar in beeld: 'Zuss'
door Kees van Loon

Ideeën en fantasieen hebben Christa en Krijnie de Leeuw van Weenen in overvloed. Lacherig, maar toch met een serieuze ondertoon: "Wat denk je van een reclamecampagne voor condooms met als motto: 'rubber zit toch echt wel lekker'. Of we laten een aantal modellen in een drukke winkelstraat opdraven en geven een modeshow. Ook lijkt het ons te gek om bekende popidolen aan te kleden. Vrouwen als Madonna en Lauren Hill staan op ons verlanglijstje. Daarnaast hadden we ook een show in de Amsterdamse iT willen doen, maar ja die discotheek werd toen net voor onbepaalde tijd gesloten."

Mogelijkheden zijn er te over. In eerste instantie menen ze dat hun kleding bedoeld is voor feesten, voor het theater, of voor muzikanten. Maar ze realiseren zich dat ook s.m.-adepten, travestieten en homo's zich er lekker in zullen voelen. Voorlopig zijn Krijnie en Christa echter nog druk bezig hun collectie van gerecyclede fiets- en brommerbanden op peil te brengen. Het assortiment bestaat uit topjes, vesten, jackets, korte en lange broeken, jurkjes, been- en armkappen, hoeden en tassen.

Ruig, stoer, smaakvol en uitdagend noemen ze hun kleding, zowel qua vorm als materiaal.
"We zitten tussen de kunsthoek en de fashion in. Het voelt eigenlijk meer als beeldhouwen dan als naaien. Naald en draad komen er bij ons niet aan te pas en we laten ons gevoel spelen, maken geen ontwerptekeningen. Al onze exemplaren zijn bovendien uniek. We hebben geen zin om in herhaling te vallen en daarnaast laat het materiaal het ook niet toe om twee identieke dingen te maken. Het resultaat is dan ook voor ons eigenlijk altijd verrassend".

Het procédé om de banden om te zetten in kleding is feitelijk vrij eenvoudig, maar wel tijdrovend. Het rubber wordt allereerst opengeknipt en vervolgens met een speciaal rubberwasmiddel in de wasmachine gegooid. Daarna worden de banden op maat geknipt en een perforator brengt aan de zijkanten gaatjes aan. Met rubberen veters worden de onderdelen aan elkaar geknoopt. "Het doet een beetje aan vroeger denken, we werken gewoon met onze handen en voeten en daar gaat natuurlijk veel tijd in zitten. Ook het bedenken van de diverse kledingstukken kost vele uren. Soms ligt het een dag, of meerdere, en dan krijg je weer een ingeving om verder te gaan."

Christa kwam drie jaar geleden met het idee om van de banden kleding te maken. "Via een symposium in de kunstwereld was ik achter de mogelijkheden van de rubberen banden gekomen. Zo had iemand een kleed van fietsbanden gemaakt, en een ander presenteerde tassen van autobanden. Naderhand ben ik gewoon bij de plaatselijke rijwielhandel een bosje banden op gaan halen en aan de slag gegaan, m'n eerste creatie was een rokje."
Krijnie: "Ik zag het en was gelijk verkocht. Het is zo lekker zacht en heeft zoveel mogelijkheden."
Christa: "Rubber is een heel flexibele stof, het is rekbaar en doordat wij met rubberen veters werken is het ook strakker en losser te maken. Mede daardoor en ook door alle gaatjes die wij erin maken voelt het al veel lichter aan als de echte SM kleding. Rubber blijft natuurlijk heel erg aanwezig. Het geeft een bepaald gevoel." Ze merken het aan de mensen die hun kleding dragen, of showen. "Je ziet het aan hun houding. Ze gaan zich stoerder voordoen, er komen bepaalde oerkreten naar boven."

Een creatieve scholing, laat staan een opleiding op een modevakschool, hebben de zussen niet genoten. Hun creativiteit hebben ze, zo opperen ze, waarschijnlijk bij hun geboorte meegekregen, Christa is muzikaal actief geweest en was eigenlijk altijd al in de weer met afvalstoffen waar ze dingen van maakte. Ook Krijnie heeft in het verleden in de vorm van breien, haken en naaien al veel met haar handen gedaan. Krijnie heeft daarnaast veel creatieve inspiratie opgedaan tijdens haar talrijke reizen die haar over een groot gedeelte van de wereld voerden. "Ik houd me nu vooral bezig met het maken van hoofddeksels en dan kan ik er allerlei ideeën in verwerken van hoeden die ik in andere landen heb gezien. Zoals bijvoorbeeld Tibetaanse punthoeden."

Het recyclen van afvalproducten vormt een belangrijk aspect in de visie van het tweetal. "Het geeft ons een heel bevredigend gevoel dat we van afval kleding kunnen maken. In onze ogen is moeder aarde toch een groot recycleproject. En door al die oude banden, die anders weggegoid zouden worden, opnieuw te gebruiken maken wij daar nu deel van uit. Het is toch prachtig dat wij van feitelijk niets heel mooie dingen kunnen maken."

Tot nu toe lieten ze zich alles maar een beetje aanwaaien. Ze hoefden zelf eigenlijk nauwelijks actie te ondernemen, de mensen kwamen naar hen toe. "Toen we net onze eerste dingen hadden gemaakt kregen we van vrienden en kennissen al meteen heel enthousiaste reacties. Enoch Justus, die samen met twee andere Harderwijkers, Maurits de Weert en Robin van Vliet, het Tree-Top label heeft opgezet dat muziekliefhebbers de kans geeft om via Internet zelf een cd samen te stellen, zei tegen ons: het beste wat je kunt doen is met je rubber de de wereld over gaan. Zo kregen we een paar pagina's op hun site. Twee jaar geleden konden we dankzij wijlen Henk Viester, ook een plaatsgenoot, voor het eerst onze mode aan het grote publiek tonen. Hij nodigde ons uit om tijdens een van zijn wijnproeverijen een modeshow te geven."

Van recentere datum is een optreden op televisie in het programma van Hanneke Groenteman, waar een vriendin hen voor had aangemeld. En dankzij het Amsterdamse fenomeen P-Zillah, ontmoet tijdens een concert in de hoofdstedelijke Melkweg, staan ze deze maand, op 25 september, met een grote modeshow in de Beurs van Berlage.
"Bovendien is er iemand die ons op televisie had gezien gaan promoten in Parijs, Ze is met onze rubberen kleding al heel wat modewinkels langs geweest en volgens haar kreeg ze nergens een afwijzende blik. Zo komen de dingen eenvoudigweg op ons pad."

Gestimuleerd door deze 'in de schoot geworpen' successen zijn de zussen klaar om zelf ook de nodige stappen te ondernemen. Christa: "Ik heb me laten omscholen tot webdesigner en sinds april hebben we nu een eigen internetsite die ik zelf vormgegeven heb. Onze bedoeling is om op den duur een eigen bedrijfje te starten en we zijn nu met een accountant bezig om een ondernemingsplan op te zetten. We hebben onlangs met iemand van een reclamebureau zitten brainstormen en die zei ons: 'Je zou voor een kledingstuk van jullie 800, 1800, of 18.000 gulden kunnen vragen. Het is net wat iemand voor een uniek kledingstuk over heeft.'"
Voorlopig berekenen de zussen toch nog iets lagere prijzen voor hun rubberen mode. Tassen zijn te koop voor tussen de twee- en driehonderd gulden, een rokje kost vierhonderd gulden en het duurste item krijgt voor tweeduizend gulden een koper. "We hebben natuurlijk nauwelijks investeringskosten, maar je moet wel het arbeidsintensieve proces doorberekenen in de prijs. Stinkend rijk hoeven we er echter niet van te worden, het zou al prachtig zijn als we van een afvalproduct zouden kunnen leven."

Copyright© 1999 Lyra